← Wróć do przepisu

Składniki i przygotowanie na jednej stronie. Wydrukuj ją albo wybierz „Zapisz jako PDF” w oknie drukowania.

Sekai Gohan

Khanom chan: tajski parowany deser kokosowo-pandanowy z dziewięciu warstw

Porcje 6 porcji (jedna kwadratowa forma 18 cm, 9 warstw)Przygotowanie 45 minGotowanie 55 minRazem 1 godz. 40 min

Talerz tajskiego khanom chan parowanego w dziewięciu zielonych i białych warstwach, pokrojonego w romby
Kroki ze zdjęciami

Składniki

Podstawowe ciasto

Składnik Ilość Rola
Mąka ryżowa (joshinko albo drobna mąka ryżowa do wypieków) 80 g Struktura białych warstw. Unikaj mieszanek zawierających pszenicę
Skrobia tapiokowa 120 g Daje sprężystą gibkość i półprzezroczystość
Skrobia kudzu lub skrobia ziemniaczana 40 g Kudzu daje gładszy efekt, skrobia ziemniaczana — nieco lżejszy
Mleko kokosowe 400 ml Niesłodzone, z puszki. Przed otwarciem dobrze wstrząśnij
Cukier palmowy lub jasny brązowy cukier trzcinowy 110 g Cukier palmowy ma głębszy aromat, trzcinowy smakuje lżej
Sól 2 g Zaostrza słodycz i wydobywa kokos
Woda 120 ml Nadaje ciastu konsystencję pozwalającą je wylewać
Liście pandanu 30 g Mrożone są w porządku. Dają aromat i zielony kolor
Woda na ekstrakt pandanowy 80 ml Zmiksuj z liśćmi i przecedź. Niepotrzebna, jeśli używasz gotowego ekstraktu
Olej roślinny 1 łyżeczka Do cienkiego wysmarowania formy
Skrobia tapiokowa / mąka ryżowa (do regulacji) 8 g / 4 g Użyj tylko wtedy, gdy zielone ciasto zrobi się rzadkie

Przygotowanie

  1. 1Zrób wodę pandanową

    10 min

    Umyj liście pandanu i pokrój je na kawałki około 2–3 cm. Wrzuć liście i 80 ml wody do blendera i miksuj, aż nie będzie widać włókien. Wyłóż sitko ręcznikiem papierowym i przeciśnij przez nie masę, zbierając gładki zielony płyn. Powinien spływać z łyżki cienką nitką, bez wyczuwalnego piasku. Celuj w 60–70 ml.

    Jeśli nie masz pandanu, pomiń ten krok i użyj po prostu 80 ml wody. Podział białego ciasta na dwie części też działa bez zarzutu. Jeśli używasz ekstraktu pandanowego, trzymaj się rozcieńczenia z etykiety i zmniejsz ilość wody o tyle płynu, ile dodajesz. Zbyt duża ilość dodana w pogoni za mocniejszym aromatem może dać chemiczny zapach, więc zacznij od małej.

  2. 2Zrób syrop kokosowo-cukrowy

    8 min

    Wlej 400 ml mleka kokosowego do małego rondelka, dodaj 110 g cukru i 2 g soli i postaw na małym ogniu. Nie dopuszczając do wrzenia, podgrzewaj, przesuwając silikonową szpatułką po dnie rondelka, aż ziarenka cukru znikną. Celuj w około 60–70 °C: para unosi się nad powierzchnią, ale powierzchnia nie bulgocze.

    Zdejmij rondel z ognia i ostudź syrop do 40 °C lub niżej. Jeśli wlejesz gorący syrop do mąki, część skrobi tapiokowej zżeluje i zrobią się grudki. Na tym etapie syrop powinien smakować tylko trochę słono. Parowanie zmiękcza ostrze słodyczy, a chłodzenie porządkuje aromat.

  3. 3Wymieszaj mąki i podziel ciasto na dwie części

    12 min

    Wsyp do miski 80 g mąki ryżowej, 120 g skrobi tapiokowej i 40 g skrobi kudzu lub ziemniaczanej i mieszaj trzepaczką przez 30 sekund. Dodaj ostudzony syrop kokosowy w trzech partiach, za każdym razem mieszając, by rozbić grudki mąki. Dodaj też 120 ml wody, doprowadzając ciasto do konsystencji nieco rzadszej niż luźne ciasto na naleśniki. Kiedy podniesiesz trzepaczkę, ciasto powinno spływać cienką wstążką, a ślad powinien zniknąć po około 2 sekundach.

    Przelej ciasto przez sitko do drugiej miski. Jeśli jest za gęste, dolewaj wodę po 2 łyżeczki; jeśli za rzadkie, dosypuj mąkę ryżową po 1 łyżeczce. Łatwiej regulować, jeśli zostawisz trochę wody i dopasujesz konsystencję na końcu.

    Podziel ciasto równo między dwa naczynia. Do jednego dodaj 60–70 ml wody pandanowej, drugie zostaw białe. Jeśli rzadkie zrobiło się tylko zielone ciasto, wmieszaj odłożone 8 g skrobi tapiokowej i 4 g mąki ryżowej, żeby je zagęścić. Przecedź jeszcze raz i sprawdź, czy skrobia nie osiadła na dnie.

  4. 4Najpierw doprowadź parowar do mocnego wrzenia

    5 min

    Wlej do parowaru 1,5 l wody i zagotuj na dużym ogniu. Naciągnij czystą ściereczkę kuchenną mocno na wewnętrzną stronę pokrywki, żeby para nie uciekała. Posmaruj wnętrze formy cienko olejem roślinnym, wstaw ją do parowaru i podgrzewaj tylko 2 minuty. Wszystko gotowe, gdy para równo i bez przerwy unosi się spod krawędzi pokrywki, a forma jest gorąca.

    Podgrzana forma pomaga pierwszej warstwie rozlać się cienko i równo. Jeśli nie masz garnka pasującego do parowaru, sprawdzi się głęboki garnek z metalową kratką do parzenia. Liczy się to, żeby forma stała równo i nie dotykała wody.

  5. 5Zaparuj pierwszą warstwę

    6 min

    Wymieszaj białe ciasto od dna, aż cała skrobia się podniesie, a powierzchnia będzie jednolicie gładka. Odmierz 70 ml w miarce, wlej do podgrzanej formy, przykryj i paruj na średnio dużym ogniu 5–6 minut. Przechodź dalej, gdy powierzchnia zmieni się z półprzezroczystej na mlecznobiałą, po lekkim dotknięciu palcem nie zostaje na nim płyn, a powierzchnia nie faluje, gdy potrząśniesz formą.

    Trzymaj każdą warstwę na około 70 ml. Jeśli warstwa jest za duża, następna trafia na środek, który jeszcze się nie ściął, i paski się rozmywają. Pierwsza warstwa musi być tylko tak gruba, żeby nie było przez nią widać dna formy. To, że nie próbujesz zrobić jej grubej, jest najkrótszą drogą do czystego przekroju.

  6. 6Układaj na przemian zielone i białe warstwy

    40–45 min

    Gdy pierwsza warstwa się zetnie, wymieszaj zielone ciasto od dna. Sprawdź, czy ma taką samą konsystencję jak białe i przelewa się z miarki cienką wstążką, po czym odmierz 70 ml i wlej delikatnie na środek formy. Wlanie z góry w jedno miejsce robi dziurę w warstwie pod spodem, więc lej z bliska i pozwól ciastu się rozpełznąć. Przykryj i paruj 5 minut, a gdy powierzchnia się zetnie, dolej tyle samo białego ciasta.

    Dziewięć warstw idzie tak: biała, zielona, biała, zielona, biała, zielona, biała, zielona, biała. Za każdym razem, gdy otworzysz pokrywkę, wytrzyj skropliny od środka ściereczką. Skrobia opada na dno ciasta, więc zawsze mieszaj około 10 razy przed wlaniem. Jeśli zgęstniało tylko zielone ciasto, zamieszaj je delikatnie w miarce; nie dolewaj wody.

    Jeśli powierzchnia nie ścięła się w 5 minut, ogień jest za mały albo warstwa za duża. Jeśli po 7 minutach wciąż stoi płyn, nie spiesz się z kolejną warstwą; przedłużaj parowanie po 2 minuty, aż się zetnie. Odwrotnie — jeśli warstwy przesychają i pękają, para jest za mocna albo pokrywka była zbyt długo otwarta. Wróć do średnio dużego ognia i wlewaj szybko.

  7. 7Zaparuj ostatnią warstwę na wskroś

    8–10 min

    Po wlaniu dziewiątej warstwy przekłuj delikatnie pęcherzyki na powierzchni bambusowym patyczkiem i zamknij pokrywkę. Tylko przy tej ostatniej warstwie nie oceniaj po 5 minutach; paruj 8–10 minut, żeby ścięła się aż do środka. Wyłącz ogień, gdy powierzchnia jest błyszcząca i mlecznobiała, a po potrząśnięciu formą trzęsie się powoli tylko sam środek.

    Nagłe zdjęcie pokrywki może sprawić, że zimne powietrze wgniecie powierzchnię. Wyłącz ogień, uchyl pokrywkę na 2 cm, odczekaj 1 minutę, a potem otwórz ją do końca. Wyjmij formę i studź ją na kratce 20 minut. Krojony na gorąco deser ma warstwy, które się przesuwają, a zieleń wcieka w biel, więc poczekaj, aż środek będzie chłodniejszy niż temperatura ciała.

  8. 8Ostudź i pokrój w romby

    15 min

    Przejedź cienkim nożem po bokach formy, zanurz dno na kilka sekund w ciepłej wodzie i wywróć deser na deskę. Lekko naoliwionym nożem pokrój go na pasy szerokości 3 cm, a potem po skosie na romby. Wycieranie noża wilgotną ściereczką po każdym cięciu nie pozwala zieleni rozmazać się na bieli.

    Deser jest gotowy do krojenia, gdy powierzchnia nie jest sucha i po naciśnięciu powoli wraca. Zbyt mocne schłodzenie w lodówce twardnieje sprężystość tapioki, więc porcje, które podajesz, zostaw na 15 minut w temperaturze pokojowej. Dziewięć widocznych warstw na przekroju, białe warstwy bez zmętnienia i zieleń, która nie jest matowa, oznaczają sukces.